MIGRANTSKA KRIZA – Zakon o azilu i privremenoj zaštiti u Srbiji MIGRANTSKA KRIZA – Zakon o azilu i privremenoj zaštiti u Srbiji
Prvi Zakon o azilu u Republici Srbiji donet je 2007. godine da bi već naredne počeo da se primenjuje. Ovim zakonom su postavljene osnove... MIGRANTSKA KRIZA – Zakon o azilu i privremenoj zaštiti u Srbiji

Prvi Zakon o azilu u Republici Srbiji donet je 2007. godine da bi već naredne počeo da se primenjuje. Ovim zakonom su postavljene osnove za uređivanje uslova i postupka podnošenja i dobijanja azila u Srbiji. Isto tako, njime su regulisane osnove koje se odnose na prava i obaveze tražilaca azila u zemlju, kao i uslovi pod kojima status azila prestaje. Nadležnost je pritom podeljena između Ministarstva unutrašnjih poslova i Komesarijata za izbeglice i migracije, uz saradnju sa Ministarstvom zdravlja, Ministarstvom za rad, zapošljavanje, socijalna i boračka pitanja i Ministarstvom prosvete.

Zakon je u svojoj osnovi usklađen sa evropskim standardima i Ženevskom konvencijom iz 1951. godine. Ipak, postoje brojni nedostaci ovog zakona, koji se ogledaju u njegovoj nepreciznosti i nemogućnosti da se odgovori na sve probleme koji se tokom migracije mogu javiti. Nerazrađenost ovog zakona ostavila je mogućnost zloupotrebe postupka azila, ali i pravnu nesigurnost lica koja su podnela zahtev za azil ili su u određenoj fazi postupka. Nedostaci su posebno došli do izražaja tokom 2015. i 2016. godine, prilikom priliva velikog broja migranata. Zakon je ostavio raseljenim licima mogućnost da pokažu interesovanje za dobijanje azila u Republici Srbiji i da skladno sa time dobiju određeni pravni status, a da pritom nemaju stvarnu nameru da se zadrže u Srbiji. Iz ovog i drugih manjkavosti proizilazi potreba za hitnim unapređenjem sistema azila i usklađivanjem sa standardima Evropske unije.

Proces izrade novog Zakona o azilu i privremenoj zaštiti migranata počeo je već 2015. godine, ovaj put u saradnji sa stručnjacima iz Švedske. Takođe, produbljena je saradnja sa nacionalnim organima, institucijama i organizacijama kao i onima na međunarodnom nivou. Cilj je bio formiranje sveobuhvatnih pravnih okvira kojima bi se pitanje migracije i azila lakše rešilo. Uz pozitivne ocene Evropske unije, zakon je usvojen 2018. godine.

Prema ovom zakonu, azil se definiše kao pravo stranca na boravak i zaštitu u Republici Srbiji, pod uslovima koji su propisani zakonom. Može se ostvariti kao pravo na utočište, koje se pruža izbeglicama odnosno licima koja su svoju zemlju stalnog boravka napustila u strahu od progona, ili supsidijarnu zaštitu za lica koja su svoju zemlju napustila iz drugih razloga. Isto tako, pojam azila se odnosi na pojedinačna lica i njihova prava, dok se u slučaju velikog priliva raseljenih lica govori o privremenoj zaštiti.

Donošenje Zakona o azilu i privremenoj zaštiti je od izuzetnog značaja za kontrolisano sprovođenje migracija u Srbiji. Njime su precizirana prava, ali i obaveze lica koja traže azil ili privremenu zaštitu. Postupak azila je definisan tako da u svakom momentu raseljeno lice ima svoj status, pa je u skladu sa njim upoznato sa pravima koja može da ostvari i sa odgovornostima koje ima prema zemlji u kojoj se nalazi. To je od presudnog značaja kako bi se sprečilo usporavanje kretanja, ali i ilegalno kretanje i trgovina ljudima. Osim toga, primenom ovog zakona se sprečava zloupotreba traženja azila, a migranti su prema svom statusu smešteni u jasne pravne okvire što omogućava nesmetano delovanje nadležnih organa i institucija pri pružanju pomoći.

PROJEKAT “MIGRANTSKA KRIZA – PRUŽIMO RUKU, NE OTPOR!” FINANSIJSKI JE PODRŽAN OD STRANE MINISTARSTVA KULTURE I INFORMISANJA REPUBLIKE SRBIJE. STAVOVI IZNETI U PODRŽANOM MEDIJSKOM PROJEKTU NUŽNO NE IZRAŽAVAJU STAVOVE ORGANA KOJI JE DODELIO SREDSTVA.

Nema još komentara.

Budite prvi koji ćete ostaviti komentar.

Odgovori

Your email address will not be published. Required fields are marked *


*

Skip to toolbar